Na mocy darowizny cara, parafia pozyskała w 1825 teren i środki finansowe na budowę szkoły oraz plebanii.
Kolejnym proboszczem był w latach 1826–1838 ks. Friedrich Christoph Haupt. Podczas pełnienia przez niego urzędu, w 1829 doszło do budowy pierwszego własnego budynku kościelnego dla białostockiego zboru. Na kościół został przebudowany budynek dawnego browaru należącego do Branickich, położony przy ówczesnej ul. Aleksandrowskiej. Świątynia była budynkiem z kamienia, posiadała wieżę. W okresie 1838–1866 proboszczem parafii był ks. Teodor Tuiscon Küntzel.
Rozwój parafii Na mocy decyzji carskiej z 11 marca 1832 ogłoszono korzystne warunki osadnictwa i pracy dla właścicieli fabryk oraz pracowników branży włókienniczej, wskutek czego do Białegostoku i okolic przeniesione zostały fabryki z rejonu Łodzi. Większość ich kadry zarządzającej i zatrudnionych było ewangelikami. W związku z tym zainaugurowano działalność filiałów białostockiej parafii luterańskiej w Bielsku Podlaskim, Ciechanowcu (lewobrzeżny), Choroszczy, Dobrzyniewie, Knyszynie, Łapach, Michałowie, Siemiatyczach i Supraślu.