Teren ten opuściło ⅔ zamieszkałej tu wcześniej szlachty, której majątek został zajęty. Mieszczanie zostali pozbawieni części dotychczasowych przywilejów i przynależnych im praw. Działanie to spotkało się to ze sprzeciwem miejscowej ludności i doprowadziło do buntów chłopskich w wyniku odmowy wypełniania przez nich świadczeń feudalnych w stosunku do kościoła rzymskokatolickiego. W 1622 miała miejsce bitwa pod Trzebieszowicami, podczas której poległo 129 z nich. Do stłumienia buntów strona cesarska ściągnęła charakteryzujące się brutalnością oddziały lisowczyków, które za inspiracją i zgodą władz cesarskich zajmowały się tu grabieżami oraz podpaleniami. Pojmani przez nich chłopi byli wieszani na drzewach na całej długości traktu prowadzącego do Kudowy. Mieszkańcy byli zmuszani do uczestniczenia w kulcie katolickim. Organizowano nawet działania na wzór ludwikowskich dragonad – do niezgadzających się na konwersję na katolicyzm ewangelików kierowano oddziały dragonów, które kwaterowano na długi okres na ich posesjach na ich koszt w celu zmuszenia gospodarzy do przyjęcia katolicyzmu poprzez doprowadzenie ich do wyniszczenia finansowego i poniżenia.