Jak opisał to uczestnik kontrnatarcia:
24 kwietnia udało się w końcu ustawić na pozycjach artylerię oblężniczą (100 dział), która niezwłocznie przystąpiła do bombardowania miasta. Już następnego dnia marszałek Lefebvre zaproponował obrońcom honorową kapitulację, która została odrzucona. Kalckreuth wierzył, że Fryderyk Wilhelm nie pozostawi Gdańska własnemu losowi i że miasto powinno zawstydzić inne pruskie twierdze, które nazbyt szybko kapitulowały.
W trakcie pozorowanego ataku na Grodzisko w nocy z 7 na 8 maja wojska francuskie zdobyły wyspę Ostrów, odcinając miasto od głównych zapasów żywności oraz Szaniec Wapienny – wybudowany już w czasie działań wojennych. Tydzień później (14/15 maja) nowo dosłane drogą morską do Nowego Portu posiłki rosyjskie w sile 8000 ludzi dowodzonych przez generała-majora Nikołaja Kamienskiego uderzyły z kierunku Twierdzy Wisłoujście w kierunku na Stogi celem odkorkowania Mierzei Wiślanej, jednak zostały odparte przez połączone siły polsko-francuskie.