Po sześciu latach służby został skierowany do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie, a w 1937 do pracy w Instytucie Technicznym Lotnictwa. Po ewakuacji do Rumunii został internowany i osadzony w obozie w Starobielsku. Według Huberta Kazimierza Kujawy Piotr Ignut miał zginąć z rąk NKWD w Charkowie wiosną 1940, gdy likwidowano starobielski obóz. Prawdopodobnie jest to wynikiem wplątania do życiorysu Piotra Ignuta losów jego starszego brata por. pil. st. spocz. Stanisława Wacława (1899–1940 Charków).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Kapitanowie lotnictwa II Rzeczypospolitej (grupa techniczna) Kategoria:Ludzie urodzeni w Brześciu Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Polscy lotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1953