Papiestwo zmieniło swe plany i w 1059 roku doszło do zawarcia sojuszu między niedawnymi wrogami. Bitwa pod Civitate ze względu na swoje skutki bywa porównywana do bitwy pod HastingsNorwich John Julius, The Normans in the South, Londyn, 1970, s.96.
Normanowie kontynuowali wyprawy przeciwko pozostałym książętom longobardzkim i namiestnikom bizantyjskim. W 1060 roku pada Reggio, bizantyjska stolica Kalabrii, w 1071 roku pada Bari, ostatnia bizantyjska twierdza w ItaliiBrown R. Allen, Historia Normanów, Marabut, 1996, s.98.
Najazd na Bałkany (1081-1085) Na fali sukcesów odniesionych w Italii, Robert Guiscard przeprawia się przez Adriatyk i w 1081 roku atakuje posiadłości bizantyjskie na Bałkanach. Moment ataku nie był przypadkowy, cesarstwo borykało się wówczas z wieloma problemami, nie potrafiło odbudować się bez podstawy swojej potęgi- Azji Mniejszej. Dochodziło również do sporów o władzę, które wprawdzie zakończyły się zdobyciem tronu przez Aleksego Komnena, ale państwo było mocno osłabione walkami wewnętrznymi. Siły Guiscarda, któremu towarzyszył syn Boemund, obległy Dyrrachium i Korfu. Później planowano ruszyć na Konstantynopol a Robertowi prawdopodobnie marzyła się korona cesarskaOstrogorski Georgij, Dzieje Bizancjum, PWN, Warszawa, 2008, s.346.