Demetriusz z Faros za przejście na stronę rzymską, otrzymał władzę nad Faros. Jemu na południu, w rejonie Skodry i Lissos, podlegały zapewne pokonani Ardiajowie. Główne siły rzymskie powróciły do Italii, a jeden z konsulów pozostał na zimę w Dyrrachion, by chronić protektorat rzymski. Wiosną 228 p.n.e. doszło do rozpoczęcia negocjacji przez Teutę z Rzymianami. Regentka postanowiła przyjąć ich warunki: zapłacenie odszkodowania, wycofanie się, oprócz kilku okręgów w okolicach Rhizon, z Ilirii oraz nie wypływanie poniżej Lissos nie więcej niż z dwoma okrętami. Rzymianie zaś ze swej strony uznali Pinnesa za króla okrojonego państwa Ardiajów i zaliczyli go do swych przyjaciół. Chcieli się w ten sposób zemścić na Ardiajach. Z tego powodu utworzyli w tym celu buforowe państwo Demetriusza z Faros. Ten, po Teucie, przejął władzę i opiekę nad małoletnim Pinnesem.