wówczas trzej metropolici ogłosili nałożenie nań suspensy, co było sprzeczne z prawem kanonicznym. Legalność sprawowania przez Makarego III urzędu arcybiskupa uznawały jednak wszystkie lokalne Kościoły prawosławne. W związku z tym 14 lipca 1973 metropolici Antym, Cyprian i Gennadiusz zostali suspendowani, ich katedry – obsadzone przez nowych hierarchów.
W tym samym miesiącu, wskutek zamachu stanu przeprowadzonego przez radykalnych zwolenników enosis, Makarios III został odsunięty od funkcji prezydenta i zmuszony do ucieczki za granicę. 22 lipca 1974 Turcja dokonała inwazji na Cypr, tworząc nieuznawaną przez społeczność międzynarodową republikę Cypru Północnego, zamieszkaną przez Turków cypryjskich, na terenie której prawosławne administratury zostały de facto zlikwidowane.
Upadek wojskowego rządu Cypru pozwolił arcybiskupowi Makaremu III na powrót do kraju w grudniu 1974 i ponowne objęcie urzędu prezydenckiego, który pełnił do swojej śmierci w 1977. Nowym zwierzchnikiem Cypryjskiego Kościoła Prawosławnego został metropolita Pafos Chryzostom I, bliski współpracownik Makarego i kontynuator jego polityki.