Obraz kliniczny mały|Necrotising fasciitis w badaniu TK. Po lewej stronie widoczne pęcherze gazu. Osoby przechodzące martwicze zapalenie powięzi skarżą się na ból, napady lęku oraz nadmierną potliwość. W wywiadzie podają czasem doznanie w nieodległej przeszłości niewielkiego urazu bądź zabiegu chirurgicznego. Zwykle doświadczane dolegliwości są cięższe niż wskazywałby na to ich stan fizyczny. W miarę postępowania uszkodzeń lokalnie może się pojawić zanik czucia, a opuchlizna prowadzić do zespołu ciasnoty międzypowięziowej (ang. compartment syndrome).
Kluczowymi znaleziskami w badaniu przedmiotowym jest miejscowe zaczerwienienie z bolesnym obrzękiem. Tak mało charakterystyczny obraz choroby utrudnia odróżnienie go od zwykłego zapalenia tkanki łącznej (łac. cellulitis, nie mylić z defektem kosmetycznym skóry kończyn). Objawy ogólnoustrojowe (wstrząs, gorączka, zaburzenia świadomości) są rzadsze. Zmiany nie zawsze przybierają wygląd patognomoniczny, tj. dostrzegalnej martwicy skóry i tkanki podskórnej, owrzodzeń, dużych pęcherzy wypełnionych ciemnym płynem, trzeszczeń wskutek zbierającego się gazu (łac. crepitus). W szczególności przy infekcji Vibrio vulnificus zapaść krążeniowa następuje szybciej od uwidocznienia się rozkładu tkanek.