Sens życia i wartość istnienia z Uniwersytetu w Pretorii, redaktor tomu Contemporary Anti-Natalism, kwestionuje przejście od twierdzeń o braku kosmicznego sensu życia do wniosków moralnych dotyczących prokreacji. Według Metza nie powinniśmy żałować braku dobra, którego nie moglibyśmy mieć w żadnych okolicznościach, a wiele form sensu i wartości dostępnych w ludzkim życiu stanowi wystarczające uzasadnienie dla dopuszczalności prokreacji.
Problem samoobalenia Krytycy wskazują na wewnętrzny problem antynatalizmu: stanowisko to nie może się rozprzestrzeniać drogą biologiczną, ponieważ konsekwentni antynataliści nie mają potomstwa, które mogłoby przejąć ich poglądy. W perspektywie ewolucyjnej antynatalizm jest stanowiskiem samolikwidującym się, co podważa jego praktyczne znaczenie jako programu etycznego. Ponadto antynatalizm zakłada, że cierpienie stanowi wystarczający powód, by nie powoływać do istnienia nowych ludzi, ale jednocześnie większość istniejących ludzi, w tym ci doświadczający znacznego cierpienia, nie żałuje swojego istnienia i nie uznaje go za krzywdę.