Prawnie wyeliminowano wszelkie pośrednictwo aparatu administracyjnego między podatnikami a żołnierzami a oddziały wojskowe przydzielono nie tylko do ziem i województw, lecz nawet do poszczególnych dóbr i dzierżawW owym czasie w innych państwach Europy centralizowano dochody, po czym wypłacano część wojsku.. W zasadzie podatnicy winni byli odwozić sumy podatkowe do grodów, skąd na podstawie asygnat wystawionych przez trybunał skarbowy mieli je odbierać deputaci z jednostek. Trybunał ten, dla Korony w Radomiu i dla Litwy w Grodnie, miał być jedyną instytucją czuwającą nad wypłatą żołdu. Zasiadali w nim mieli deputaci wojskowiDwaj z wojska cudzoziemskiego zaciągu i dwaj z zaciągu polskiego. oraz delegaci z senatu i komisarze z województw. Byli oni obowiązani dokonać corocznego przeglądu oddziałów i sprawdzić ich stan liczebnyDawniej popisy oddziałów wojskowych odbywały się co kwartał.. Po przeglądzie deputaci z chorągwi i regimentów udawali się na trybunał, gdzie otrzymywali asygnaty. Aby powiększyć liczebność wojska, nie wykraczając poza ramy budżetu, postanowiono dokonać obniżki żołdu
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojsko polskie w latach 1700–1764 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.