W czasie jednego z wyjazdów w teren 22 stycznia 1908 został aresztowany i osadzony w radomskim więzieniu. Po dwóch nieudanych próbach ucieczki w czerwcu 1908 został skazany na 5 lat katorgi i dożywotnie osiedlenie na Syberii. Więziony w Siedlcach i Smoleńsku. W 1911 powędrował na Syberię; w drodze 3 razy chorował na tyfus. Przebywał w Tuturze i wsi Znamienka w gminie iłgińskiej guberni irkuckiej.
W drugiej połowie 1912 zbiegł z zesłania i dotarł do rodziny w Nowym Brzesku, po czym przeniósł się do Krakowa. Poznał wówczas Włodzimierza Lenina. Od stycznia do maja 1913 pracował w fabryce Zieleniewskiego, skąd został zwolniony za zorganizowanie strajku kreślarzy warsztatowych. Wyjechał wówczas do Wiednia, gdzie związał się ze stowarzyszeniem robotniczym „Oświata” i wstąpił do Socjalno-Demokratycznej Partii Robotniczej Austrii. W związku z chorobą córki przeniósł się do Zakopanego, gdzie pracował jako palacz centralnego ogrzewania w sanatorium. Przyjaźnił się z Witkacym. W lipcu 1914 wyjechał do Borysławia.