Początkowo w operacji uczestniczyły samoloty transportowe Douglas C-54 Skymaster i Curtiss C-46 Commando, oraz samoloty pasażerskie Lockheed Constellation.
W ciągu następnych dni lotnisko wyposażono w generator prądu oraz oświetlenie elektryczne pasa startowego. Dzięki temu już w trzecim dniu osiągnięto wielkość 75 ton przewożonych ładunków, i poziom ten utrzymano aż do końca operacji. Jednym z powodów dla którego zwiększono wielkość przewożonych ładunków był strach przed silnymi opadami deszczu, których spodziewano się w jesienno-zimowych miesiącach. Opady te mogły w znacznym stopniu zakłócić działalność pasa startowego. W ten sposób, przez większość czasu trwania operacji wykonywano osiem lotów dziennie. Aby zwiększyć moce przewozowe do grupy transportowej dołączyły samoloty Douglas C-47 Dakota i Noorduyn Norseman.