Krytycy angielscy nie byli zachwyceni Dziewczynką w bieli; jeden z nich określił go jako „dziwaczny”, podczas gdy inny nazwał go jako „ogólnie zabrudzony, szary”. Jednak w 1900 był to jeden z obrazów Whistler wysłanych do Paryża na wystawę światową, gdzie zdobył grand prix w kategorii obrazów. Pierwszym właścicielem obrazu stał się producent tapet John Gerald Potter, przyjaciel i patron Whistlera. W 1893 obraz przeszedł w ręce Arthura Studda, który w 1919 przekazał go National Gallery w Londynie. W 1951 obraz przeniesiono do Tate Gallery.
W 1862 Whistler spotkał angielskiego poetę Algernona Charlesa Swinburne’a. Ich znajomość przekształciła się w bliską przyjaźń. Stosunki obu artystów były wzajemnie korzystne. Swinburne inspirując się obrazem Whistlera Dziewczynka w bieli napisał poemat zatytułowany Przed lustrem. Zanim obraz powędrował na wystawę Royal Academy, Whistler umieścił poemat Swinburne’a wytłoczony na pozłacanych listkach na ramie okalającej malowidło. Pomysł udekorowania ramy obrazu poematem zapożyczył Whistler od Rossettiego, który w podobny sposób umieścił na pozłacanym papierze jeden ze swoich poematów na ramie własnego obrazu Dziewczęce lata Marii Panny z 1849.