W 1981 był jednym z inicjatorów powstania Narodowego Odrodzenia PolskiM.J. Chodakiewicz, J. Mysiakowska-Muszyńska, W.J. Muszyński, Polska dla Polaków! Kim byli i są polscy narodowcy, Poznań 2015, s. 355., jednak na działalność tej organizacji nie miał wpływu. Po 1989 działał na rzecz zjednoczenia ruchu narodowego. Był m.in. wiceprezesem Instytutu Historycznego im. Romana Dmowskiego w Warszawie (od grudnia 1990) i wiceprezesem Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego (od kwietnia 1991).

Przypisy

Bibliografia

Sławomir Cenckiewicz: „Endekoesbecja”. Dezintegracja Polskiego Związku Katolicko-Społecznego w latach 1982–1986 w: tegoż Śladami bezpieki i partii. Studia-Źródła-Publicystyka, wyd. LTW, Łomianki 2009, według indeksu (tam biogram, s. 493) Tomasz Sikorski: O kształt polityki polskiej. Oblicze ideowo-polityczne i działalność Ruchu Młodej Polski (1979–1989), wyd. Adam Marszałek, Toruń-Szczecin 2011, według indeksu Wojciech Muszyński: Nurt narodowy opozycji demokratycznej w PRL (1977–1989). Inicjatywy i środowiska w Warszawie, w: Warszawa niezłomna. Antysystemowe formy opozycji i oporu społecznego w stolicy (1980–1989), pod red. Bartłomieja Noszczaka, wyd.