otrzymał imię swojego pomysłodawcy.
Most został zniszczony przez wycofujących się Niemców w styczniu 1945 r. Po odbudowie otwarto go dla ruchu w 100. rocznicę istnienia – 20 listopada 1949 r.
Most Łańcuchowy jest mostem wiszącym. Płyta nośna jest zawieszona na linach, one na łańcuchach, a te z kolei na kamiennych pylonach odległych od siebie o 202,6 m. Całkowita długość mostu to 380 m, zaś szerokość 14,5 m. Wysokość pylonów wynosi 48 m nad poziomem rzeki.
Most Małgorzaty W latach 70. XIX wieku Most Łańcuchowy stał się na tyle przeciążony, że trzeba było zbudować następny. W r. 1872 rozpoczęto budowę nowego mostu, który przebiegał nad południowym cyplem Wyspy Małgorzaty. 30 kwietnia 1876 r. oddano go do użytku i od razu nazwano Mostem Małgorzaty (św. Małgorzata była córką króla Béli IV i zakonnicą w istniejącym na wyspie zakonie dominikanek).
4 listopada 1944 r. połowa Mostu Małgorzaty łącząca wyspę z Pesztem wyleciała w powietrze – nieoczekiwanie, w trakcie największego nasilenia ruchu. Śledztwo wykazało, że zawinili saperzy niemieccy, którzy podczas wiercenia otworów pod ładunki wybuchowe w celu ewentualnego wysadzenia mostu przed nacierającą Armią Czerwoną uszkodzili rurociąg z gazem.