Budapeszt jest najważniejszym węzłem komunikacyjnym Węgier – zarówno drogowym, jak i kolejowym. Jako prawie dwumilionowe miasto, posiada też rozwinięty system komunikacji miejskiej – tramwaje, autobusy, trolejbusy, metro, kolej podmiejską. Niektóre ze środków transportu zbiorowego zaliczają się do atrakcji turystycznych: najstarsza linia metra, kolejka dziecięca, kolejki zębate, kolejka linowa.

Autostrady i drogi krajowe Budapeszt jest początkiem 6 autostrad i 11 dróg krajowych.

Autostrady thumb|240px|Autostrada M0 M0 – obwodnica autostradowa. W przybliżeniu biegnie po południowej, wschodniej i północnej granicy Budapesztu od Budaörs do Békásmegyer, liczy 79 km. Planowany jest jeszcze odcinek do Budakeszi (dodatkowe 25 km). Przejazd bezpłatny. M1 – Budapeszt – Budaörs – Győr – Wiedeń, część tras europejskich E60 i E75. Na obszarze Budapesztu jest bezpłatna. M2 – Budapeszt (od autostrady M0) – Diósvölgy (6 km na północ od Vác); planuje się przedłużenie do granicy ze Słowacją w Hont. Autostrada stanowi część trasy europejskiej E77, jest bezpłatna. M3 – Budapeszt – Mezőkövesd – Nyíregyháza – Vásárosnamény, planuje się przedłużenie do granicy z Ukrainą. Stanowi część trasy europejskiej E71. Na obszarze Budapesztu jest bezpłatna. M5 – Budapeszt – Segedyn – Belgrad. Stanowi część trasy europejskiej E75, a na obszarze Budapesztu dodatkowo E60. Na obszarze Budapesztu jest bezpłatna. M6 – Budapeszt – Szekszárd – Mohacz – granica z Chorwacją. Stanowi część trasy europejskiej E73. Na odcinku od M0 do Érd jest bezpłatna. M7 – Budapeszt – Budaörs – Nagykanizsa – Letenye (granica ze Słowenią). Stanowi część trasy europejskiej E71. Na odcinku od Budapesztu do Érd jest bezpłatna.

Drogi krajowe 1: Budapeszt – Tatabánya – Komárom – Győr – Mosonmagyaróvár – autostrada M15. Bezpłatna alternatywa dla autostrady M1. 2: Budapeszt – Vác – Rétság – Hont (granica ze Słowacją) 3: Budapeszt – Hatvan – Mezőkövesd – Miszkolc – Tornyosnémeti (granica ze Słowacją). Do Mezőkövesd bezpłatna alternatywa dla autostrady M1. 4: Budapeszt – Szolnok – Püspökladány – Debreczyn – Nyíregyháza – Záhony (granica z Ukrainą). Na odcinku do Püspökladány i dalej do Oradei (Rumunia) budowana jest autostrada M4. 5: Budapeszt – Kecskemét – Segedyn – Röszke (granica z Serbią). Bezpłatna alternatywa dla autostrady M5. 6: Budapeszt – Érd – Szekszárd – Pécs – Barcs (granica z Chorwacją). Do Szekszárd bezpłatna alternatywa dla autostrady M6. 7: Budapeszt – Székesfehérvár – południowe wybrzeże Balatonu – Nagykanizsa – Letenye (granica z Chorwacją). Bezpłatna alternatywa dla autostrady M7. 10: Budapeszt – Dorog – wzdłuż brzegu Dunaju do drogi nr 1 11: Budapeszt-Szentendre – Wyszehrad – Ostrzyhom – Tát (do drogi nr 10) 31: Budapeszt – Jászberény – Füzesabony (do autostrady M3) 51: Budapeszt – Dunaharaszti – Kalocsa – Baja – Hercegszántó (granica z Serbią)

Mosty na Dunaju

Pierwsze mosty Pierwszy most na Dunaju na terenie dzisiejszego Budapesztu został zbudowany w II wieku – umożliwiał komunikację między Aquincum a twierdzami pomocniczymi Contra-Aquincum i Transaquincum. Znajdował się na wysokości Wyspy Małgorzaty.

Stały most na Dunaju planował wybudować już Zygmunt Luksemburski, ale plany przerwała jego śmierć. Po opanowaniu kraju przez Turków od czasu do czasu pojawiały się mosty pontonowe – np. w 1571 r.: istniał przy południowym krańcu Wzgórza Zamkowego i został zniszczony podczas wybuchu prochu w 1578 r., który zniszczył też Zamek.

Po wypędzeniu Turków istniał prom poruszany za pomocą liny. W 1767 r. zbudowano następny most pontonowy (musiał być na zimę usuwany), a w 1790 – kolejny. Ten ostatni istniał tam, gdzie most z lat 1571–78, i funkcjonował aż do otwarcia pierwszego stałego mostu na Dunaju – Mostu Łańcuchowego – w r. 1849.

Most Łańcuchowy thumb|upright|Most Łańcuchowy thumb|Most Małgorzaty thumb|Most Wolności thumb|Most Elżbiety thumb|Most Petőfiego thumb|Most Arpada thumb|Most Rakoczych thumb|Most Megyeri Most Łańcuchowy był pierwszy nie tylko w dzisiejszym Budapeszcie, ale na całym węgierskim odcinku Dunaju. Pomysłodawcą budowy mostu i tym, który sprawował pieczę nad realizacją planu był hr. István Széchenyi. Jego budowę zakończono praktycznie w 1848 r. – prace wykończeniowe przerwał w marcu wybuch rewolucji, z tego powodu otwarcie mostu nastąpiło dopiero 20 listopada 1849 r. Most przygotował grunt pod niedalekie połączenie Budy i Pesztu. Stał się symbolem tamtych czasów, a z biegiem lat – również rozpoznawalnym na całym świecie symbolem Budapesztu. Zwracał uwagę nie tylko swoją estetyką, ale koncepcją techniczną, która postawiła przed konstruktorami poważny problem do rozwiązania. Był to pierwszy na świecie metalowy most wiszący o takich rozmiarach. W 1899 r. otrzymał imię swojego pomysłodawcy.

Most został zniszczony przez wycofujących się Niemców w styczniu 1945 r. Po odbudowie otwarto go dla ruchu w 100. rocznicę istnienia – 20 listopada 1949 r.

Most Łańcuchowy jest mostem wiszącym. Płyta nośna jest zawieszona na linach, one na łańcuchach, a te z kolei na kamiennych pylonach odległych od siebie o 202,6 m. Całkowita długość mostu to 380 m, zaś szerokość 14,5 m. Wysokość pylonów wynosi 48 m nad poziomem rzeki.

Most Małgorzaty W latach 70. XIX wieku Most Łańcuchowy stał się na tyle przeciążony, że trzeba było zbudować następny. W r. 1872 rozpoczęto budowę nowego mostu, który przebiegał nad południowym cyplem Wyspy Małgorzaty. 30 kwietnia 1876 r. oddano go do użytku i od razu nazwano Mostem Małgorzaty (św. Małgorzata była córką króla Béli IV i zakonnicą w istniejącym na wyspie zakonie dominikanek).

4 listopada 1944 r. połowa Mostu Małgorzaty łącząca wyspę z Pesztem wyleciała w powietrze – nieoczekiwanie, w trakcie największego nasilenia ruchu. Śledztwo wykazało, że zawinili saperzy niemieccy, którzy podczas wiercenia otworów pod ładunki wybuchowe w celu ewentualnego wysadzenia mostu przed nacierającą Armią Czerwoną uszkodzili rurociąg z gazem.

Most został zniszczony przez wycofujących się Niemców w styczniu 1945 r. Po odbudowie otwarto go ostatecznie dla ruchu 1 sierpnia 1948 r. (niecały rok wcześniej – południową jezdnię).

Most Małgorzaty jest sześcioprzęsłowy, z jezdnią górą i dźwigarami łukowymi, kratowymi, opartymi na kamiennych filarach. Całkowita długość mostu to 607,6 m, zaś szerokość 25 m. Środkowy filar opiera się na południowym krańcu Wyspy Małgorzaty – w tym celu most musiał zostać nieco wygięty ku północy. Na wyspę prowadzi zjazd, oddany do użytku w 1900 r., ma długość 70 m.

W 1879 r. ułożono na moście szyny tramwajowe. Do 1894 r. jeździł tam tramwaj konny, od 1894 – elektryczny.

Most Wolności W 1893 r. wydano rozporządzenie o budowie dwóch następnych mostów. Pierwszy został oddany do użytku most, który łączył południowy koniec dużej obwodnicy (Nagykörút) z podnóżem Góry Gelerta – 4 października 1896 r. Otrzymał imię Franciszka Józefa (według starej pisowni Ferencz József híd).

Most został zniszczony przez wycofujących się Niemców w styczniu 1945 r. Po odbudowie otwarto go dla ruchu 20 sierpnia 1946 r. (od marca 1945 r. do stycznia 1946 r. istniał tam tymczasowy most pontonowy, zniesiony przez krę) i nadano nazwę Most Wolności (Szabadság híd).

Most przypomina Most Łańcuchowy, ale konstrukcję nośną stanowi dźwigar kratowy, jezdnia jest poprowadzona środkiem. Na moście poprowadzono też szyny tramwajowe. Most jest trójprzęsłowy, o długości 333,6 m i szerokości 20 m.

Most Elżbiety Jako drugi ze wspomnianej „pary” został oddany do użytku most między Mostem Łańcuchowym a Mostem Franciszka Józefa (16 października 1903 r.). Został nazwany Mostem Elżbiety (Erzsébet híd) na cześć żony cesarza Franciszka Józefa, zamordowanej w 1898 r. w Genewie przez anarchistę-szaleńca. Był to most wiszący, łańcuchowy, który w chwili oddania do użytku miał najdłuższe na świecie przęsło. Dźwigary mostu były kratowe. Mostem również poprowadzono szyny tramwajowe, ale tramwaje pojechały nim dopiero w 1914 r.

Most został zniszczony przez wycofujących się Niemców w styczniu 1945 r. Następnie dyskutowano, czy trzeba go odbudowywać, dlatego zdecydowano się na odbudowę dopiero w r. 1961. Otwarto go dla ruchu 21 listopada 1964 r., początkowo jeszcze z szynami tramwajowymi, które jednak skasowano w 1975 r. (głównie w celu poprawy dynamiki mostu – most wiszący jest wrażliwy na drgania powodowane przez pojazdy szynowe)

Płyta nośna Mostu Elżbiety oparta jest na dźwigarach blachownicowych (zastępujących oryginalne kratownice), zawieszonych na stalowych kablach (zastępujących oryginalne łańcuchy). Długość mostu wynosi 378,6 m, pylony, na których zawieszone są kable, są odległe od siebie o 290 m. Szerokość mostu wynosi 27 m.

Most Petőfiego Most Petőfiego był jedynym mostem, wybudowanym w okresie międzywojennym. Oddano go do użytku 12 września 1937 r. pod nazwą Most Miklósa Horthyego. Most został zniszczony przez wycofujących się Niemców w styczniu 1945 r. Po odbudowie otwarto go dla ruchu 22 listopada 1952 r. i wtedy otrzymał obecną nazwę.

Most jest trójprzęsłowy, belkowy, na dźwigarach kratowych, łukowych, z jezdnią górą. Ma długość 378 m i szerokość 25,6 m, poprowadzono na nim tory tramwajowe.

Most Arpada Bardzo blisko obecnego Mostu Arpada istniał w starożytności most wybudowany przez Rzymian. Budowę współczesnego mostu rozpoczęto jeszcze w 1939 r., ale przerwano w 1943 w związku z działaniami wojennymi (stały już przyczółki, filary, podjazd od strony Óbudy, zjazd na Wyspę Małgorzaty). Budowę kontynuowano od 1948 r., otwarto 7 listopada 1950 r.http://www.bridgesofbudapest.com/bridge/arpad_bridge Most Arpada na www.bridgesofbudapest.com, data dostępu 2011-10-10, ale nadano mu nazwę Mostu Józefa Stalina. Do momentu otwarcia północnego mostu kolejowego (1955) tory tramwajowe położone na Moście Stalina służyły też do przewozu towarów. W 1958 r. przywrócono oryginalną nazwę Mostu Arpada.

Most ma 11 przęseł, konstrukcję belkową, z jazdą górą. Filary postawiono m.in. na północnym krańcu Wyspy Małgorzaty i południowym wyspy Óbudai. Most ma 981 m długości i 27,6 m szerokości. Jest najbardziej obciążonym mostem Budapesztu (150 tys. samochodów dziennie).

Most Kossutha Był to pierwszy stały most wybudowany po II wojnie światowej (zdjęcie: http://www.sulinet.hu/oroksegtar/data/tudomany_es_ismeretterjesztes/A_budapesti_duna_hidak/pages/011_a_kossuth_hid.htm). Oddano go do ruchu 18 stycznia 1946 r. – 8 miesięcy przed Mostem Wolności. Most miał 9 przęseł, długość 355 m. Był tymczasowy, o ograniczonej nośności – nie mogły na niego wjeżdżać nawet większe autobusy. W 1960 r. został zburzony. Most istniał między pl. Batthyány’a (dziś – końcowy przystanek linii HÉV nr 5) a pl. Kossutha (przy Parlamencie).

Most Ferenca Deáka Jest to południowy most obwodnicy autostradowej M0, położony najbardziej na południe most Budapesztu. Oddano go do użytku 16 listopada 1990 r. Jest mostem belkowym, stalowym, o przekroju zamkniętym (skrzynkowym), 9-przęsłowym (każda belka opiera się na trzech przęsłach). Długość mostu wynosi 700 m.

Most Rakoczych Most został oddany do użytku 30 października 1995 r. pod nazwą Most Lágymányosi. Nazwa pochodziła od osiedla w XI dzielnicy, w którym znajduje się m.in. wspólny kampus Uniwersytetu Loránda Eötvösa i politechniki. Most był zaplanowany w związku z wystawą Expo’96, miał też za zadanie odciążyć most Petőfiego. W kwietniu 2011 r. Rada Miasta jednogłośnie nadała mu nazwę Mostu Rakoczych, na cześć znanej i zasłużonej w historii Węgier siedmiogrodzkiej rodzinyDöntött a bizottsag – Rákóczi híd lett a Lágymányosi hídból (Komisja zadecydowała – Most Lágymányosi zmieni się w Most Rakoczych) – art. na portalu www.hirado.hu z 2 sier 2011, data dostępu 2011-10-25. Jest to most belkowy, stalowy, 6-przęsłowy. Długość mostu wynosi 493 m, szerokość 30,5 m

Most Megyeri