Tryb życia thumb|left|Tenrekowiec pręgowany, Mantadia, 2010 Tenrekowiec pręgowany w chwili zagrożenia, podobnie jak jeżokret kłujący (Setifer setosus), zwija się częściowo w kulkę, poruszając szybko kolcami znajdującymi się na karku, co powoduje przejmujący szczęk. Zachowuje aktywność w dzień i w nocy, bardziej jednak w dzień. Pożywienia poszukuje wczesnym rankiem, za dnia bądź wieczorem. Szczyt aktywności obserwowano w południe (samica z młodymi), między godzinami 13 a 14 bądź między 18 a 20:15, ze szczytem między 18 a 19. Kolejny szczyt aktywności przypada na czas między 4 a 6. Po południu natomiast tenrekowiec pręgowany odpoczywa. Na miejsce spoczynku obiera sobie płytkie jamy, które sam drąży.
Zwierzę zachowuje aktywność przez cały rok, aczkolwiek od maja do października jest ona znacznie mniejsza. Zimą spada podstawowy metabolizm (o 49%) i temperatura ciała. Tenrekowiec pręgowany jednak okresowo budzi się wtedy ze snu zimowego. W przeciwieństwie do obligatoryjnego snu zimowego tenrekowca wyżynnego, u tenrekowca pręgowanego jest on fakultatywny.