Seweryn Boecjusz (, ur. ok. 475-477 albo 480 w Rzymie, zm. ok. 525 w Pawii) – rzymski filozof, tłumacz Arystotelesa, teolog chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i polityk.
Życiorys Urodził się ok. 475-477 albo 480 roku w Rzymie, jako Anicius Manlius Severinus Boëthius we wpływowej rodzinie Anicjuszów. Dziadek Boecjusza był prefektem Rzymu, a w 454 roku poniósł śmierć razem z Aecjuszem. Ojciec Boecjusza, Mariusz Manliusz był prefektem pretorium. Po utracie rodziców, jego wychowaniem zajął się prefekt Rzymu Kwintus Aureliusz Memmiusz Symmach. Był on zaangażowanym chrześcijaninem, który wywarł wpływ na Boecjusza. Miał trzy córki: Probę, Gallę i Rustycjanę, która później została żoną Seweryna.
Nie jest jasne gdzie Boecjusz odebrał edukację. Z listów Kasjodora i Ennodiusza z Pawii wynika, że mógł studiować w Atenach. Podobny wniosek wyłaniał się z dzieła De disciplina scholarium, którego autorstwo przypisuje się Sewerynowi. Współcześni historycy tacy jak Pierre Courcelle uważają, że „mądrość ateńska” przypisywana Boecjuszowi to metafora, a w rzeczywistości studiował on w Aleksandrii między innymi u neoplatończyka Amoniusza, Filopona, Olimpiodora, Eliasza i Dawida. W szkole skupiano się głównie na komentarzach do Arystotelesa, a dopiero pod koniec na dialogach Platona.