Latem 1989 Graniolatti powrócił do Deportivo Toluca, której barwy tym razem reprezentował przez dwanaście miesięcy, po czym przeniósł się do kolejnego beniaminka, Querétaro FC, gdzie także występował przez rok. W połowie 1991 roku został zawodnikiem ekipy Atlante FC z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk. Tam z miejsca został kluczowym punktem defensywy, a w sezonie 1992/1993 zdobył z zespołem prowadzonym przez Ricardo Lavolpe swój jedyny tytuł mistrza Meksyku, tworząc duet stoperów z José Guadalupe Cruzem. W 1994 roku dotarł natomiast do finału najbardziej prestiżowych rozgrywek północnoamerykańskiego kontynentu – Pucharu Mistrzów CONCACAF. Ogółem w barwach Atlante spędził pięć lat, po czym przeniósł się do chilijskiego Deportes Concepción, w którego barwach w wieku 35 lat zakończył karierę piłkarską.
Kariera trenerska Bezpośrednio po zakończeniu kariery piłkarskiej Graniolatti został asystentem Ricardo La Volpe – swojego byłego szkoleniowca z Querétaro i Atlante – w drużynie Club Atlas z siedzibą w mieście Guadalajara. W tej roli w wiosennym sezonie Verano 1999 zanotował tytuł wicemistrza kraju, a dwa lata później, wciąż w roli asystenta Lavolpe, razem z nim przeniósł się do Deportivo Toluca.