„Sławek” (zastrzelony za współpracę z gestapo 18 września 1943 roku); propagandy – kierowany przez Jerzego Hibnera; młodzieżowy (tzw. „Młody Nurt”) – kierowany przez Jerzego Płażewskiego ps. „Zbyszek”; finansowy – kierowany przez Mariana Bogacza; kobiecy – początkowo kierowany przez nieznaną osobę o pseudonimie „Alicja”; po lutym 1943 roku wydział ten działał jako Związek Kobiet Czynu i był kierowany przez Danutę Przystasz; legalizacji i archiwum – kierowane przez Jana Rybickiego.

Wprowadzona w lutym 1943 roku sieć terytorialna dzieliła się na okręgi: Warszawa Miasto, warszawski, podlaski, lubelski, kielecki, krakowski, toruński, podkarpacki, lwowski, poznański, białostocki, pomorski i łódzki. Okręgi dzieliły się następnie na powiaty, rejony (w miastach) i gminy. Na czele poszczególnych ogniw stali tzw. delegaci, następnie (od połowy 1942 roku) kierownicy i starostowie (w powiatach). W wyniku braku zaufanej kadry nie wszędzie powoływano władze okręgów. Struktury miały charakter umowny, gdyż w wyniku braku ludzi niemożliwe było ustanowienie władz.