Franciszek Mazia Cagliari, uznał go za niezdolnego do prowadzenia surowego życia we wspólnocie kapucyńskiej. Dopiero po wstawiennictwie markiza Gabriela Aymericha przełożeni zgodzili się, aby Vincenzo został przyjęty do nowicjatu.
W zakonie 10 IX 1721 r. Vicenzo Peis został obłóczony w habit i otrzymał imię zakonne Ignacy. 11 XI 1722 r. złożył pierwszą profesję zakonną. Przez dwa lata spełniał obowiązki kucharza we wspólnocie kapucynów w Cagliari. Swoją posługę kontynuował w klasztorze w Iglesias, gdzie również pomagał w ogrodzie i w zbieraniu jałmużny. Przez pewien czas przebywał na wyspie San Antioco. Po powrocie do Cagliari troszczył się o sukno na habity. W wieku 40 lat powierzono mu obowiązek kwestarza, który pełnił przez kolejnych 40 lat. Zmarł 11 V 1781 r., w piątek o godzinie piętnastej. Pochowany został w kościele św. Antoniego z Padwy w Cagliari, pod ołtarzem Matki Bożej.