Efekt wyświadczonej przysługi w literaturze Swoją alternatywną nazwę efekt zawdzięcza Benjaminowi Franklinowi. Opisał on w autobiografii Żywot własny taktykę, którą obrał w stosunku do swego przeciwnika w wyborach na pisarza Zgromadzenia PensylwaniiZgromadzenie zostało powołane w 1682 r. przez właściciela kolonii pensylwańskiej Williama Penna, a w owym czasie była to jedyna brytyjska kolonia z demokratycznymi władzami. Jak pisze B. Franklin w autobiografii: "Wybór pisarza, podobnie jak członków Zgromadzenia, odbywał się corocznie" (Żywot własny, s. 130) w 1737 roku:
Wzmiankę o efekcie wyświadczonej przysługi zawarł również w swojej książce Wojna i pokój Lew Tołstoj:
Wyniki badań eksperymentalnych nad efektem Podobnie jak i inne błędy poznawcze, również efekt wyświadczonej przysługi został zweryfikowany eksperymentalnie: Zaproszono grupę studentów do udziału w badaniu w roli eksperymentatorów. Każdy z nich miał przekazywać dwóm badanym osobom zadania do wykonania, przy czym jedną z tych osób miał traktować uprzejmie, a drugą nieuprzejmie. Po badaniu poproszono o ocenę sympatii w stosunku do tych osób.