Poniżej znajduje się: tekst łaciński autorstwa św. Wenancjusza Fortunata z roku 569 z późniejszymi zmianami; anonimowe tłumaczenie średniowieczneŚredniowieczna pieśń religijna polska, oprac. Mirosław Korolko. Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, s. 36. ISBN 83-04-00737-1; tekst z Kancyjonału pieśni nabożnych (1721)Kancyjonał pieśni nabożnych Według obrzędow Kościoła Świętego Katolickiego, Kraków 1721, Źródła do Dziejów Kultury Duchowej w Polsce 3, Transkrypcja tekstu polskiego i komentarz Jan Godyń, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, Wydawnictwo Naukowe, Kraków 2017, s. 225 (s. 171 skanu publikacji); tłumaczenie ks. abpa Piotra Mańkowskiego (1866-1933)Droga do nieba. Katolicki modlitewnik i śpiewnik, Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole 2006, s. 790; tłumaczenie ks. Tadeusza Karyłowskiego SJ (1882–1945)Bober A., Światła ekumeny. Antologia patrystyczna, Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1965, s. 584-585; tłumaczenie Leopolda Staffa z Mszału rzymskiego z dodaniem nabożeństw nieszpornych (Bruges-Tyniec, 1949)Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych. G. Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia , s. (s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Vexilla regis prodeunt · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.