Był członkiem BBWR, sympatyzował politycznie z Walerym Sławkiem, ale przez cały okres międzywojenny nie udzielał się w zakresie polityki. Ponadto od poł. lat 20. działał w Związku Strzeleckim. W 1926 r. został wybrany zastępcą członka Komisji Rewizyjnej ZS, a 1931 r. sekretarzem generalnym (od 5 marca do 1 września).
II wojna światowa Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. w obronie Warszawy jako adiutant dowódcy 360 pułku piechoty ppłk. Jakuba Chmury. 12 września uczestniczył w nieudanym wypadzie na Okęcie, podczas którego został ranny w głowę i stracił oko. Ogółem był czterokrotnie ranny. Przebywał następnie w Szpitalu Ujazdowskim.
W październiku 1939 r. zaangażował się w działalność konspiracyjną. Został szefem Wydziału Politycznego Komendy Okręgowej Służby Zwycięstwu Polski Warszawa-miasto, a następnie szefem Biura Informacji i Propagandy Komendy. Jednocześnie w listopadzie lub grudniu współorganizował komórkę więzienną Dowództwa Głównego SZP. Od początku 1940 r. zajmował się sprawami związanymi z głównym organem prasowym SZP, „Biuletynem Informacyjnym”, głównie jego kolportażem. Dzięki jego staraniom 6 lipca 1940 r. zaczęła działać tajna drukarnia, w której drukowano pismo, a nie powielano. Jednocześnie zaproponował Komendantowi Głównemu Związku Walki Zbrojnej, gen. Stefanowi Roweckiemu ps.