„Grot”, utworzenie podziemnej struktury, która zajmowałaby się walką cywilną, ale projekt ten został odrzucony. Był też jednym z inicjatorów „małego sabotażu”. Na wiosnę 1941 r. przestał być członkiem ZWZ. Prawdopodobnie został z niego usunięty za prezentowanie poglądów piłsudczykowskich.
Latem 1941 r. założył pismo „Myśl Państwowa” (napisał większość artykułów) i rozpoczął tworzenie podziemnego ugrupowania piłsudczykowskiego. W II połowie 1941 r. bez powodzenia usiłował porozumieć się z Polską Partią Socjalistyczną-WRN (rozmowy m.in. z Zygmuntem Zarembą) i Chłopską Organizacją Wolności „Racławice”. Na początku listopada nawiązał kontakt z marszałkiem Edwardem Śmigłym-Rydzem, który powrócił do okupowanego kraju. Po śmierci marszałka toczył pertraktacje z innym przedstawicielem środowiska piłsudczykowskiego, Julianem Piaseckim, dotyczące powołania jednego, wspólnego obozu politycznego. Zakończyły się one jednak niepowodzeniem na tle stosunku do okresu lat 1926–1939 i niezgody na oparciu planowanego ugrupowania na zasadach organizacyjnych zbliżonych do przedwojennego Obozu Zjednoczenia Narodowego. Ostatecznie Z. Hempel i grupa działaczy skupionych wokół „Myśli Państwowej” 15 października 1942 r. utworzyli Konwent Organizacji Niepodległościowych. Z.