Nieliczne zachowane inskrypcje w języku retyckim oraz znaleziska archeologiczne wydają się potwierdzać to pokrewieństwo, jednak wielu autorów wskazuje raczej na pochodzenie Retów od Celtów lub plemion iliryjskich. Współcześni autorzy wskazują także na możliwość, że Retowie i Etruskowie mogli wywodzić się z wspólnego rdzenia, bądź też że byli potomkami autochtonów, którzy przyjęli język etruski na drodze wymiany kulturowej, a niekoniecznie masowej migracji.
Nazwa ludu Retów i zamieszkiwanej przez nich ziemi mogła pochodzić od wyznawanej przez nich bogini Rhei, utożsamianej przez Rzymian z Kybele, możliwe również, że tożsamej z boginią Reitią czczoną przez Wenetów.
W każdym razie do czasów rzymskich tereny Recji były w przeważającej większości zamieszkałe przez ludność celtycką, wojowniczą i dokonującą częstych wypraw łupieżczych na tereny Galii Narbońskiej. W czasie rzymskiej inwazji Retowie nie stanowili jednorodnej grupy etnicznej a raczej federację plemion, często o różnym pochodzeniu kulturowym.