Podbój rzymski thumb|left|Pozostałości Tropaeum Alpium, pomnika upamiętniającego podbój ludów Alpejskich przez Cezara i Oktawiana Augusta, wystawionego w 6 roku p.n.e. thumb|Rekonstrukcja bramy rzymskiego obozu warownego Biriciana. Na terenie Recji znajdowało się kilkadziesiąt podobnych obozów, a także setki pojedynczych wież, stanic i strażnic chroniących granicy wzdłuż tzw. Limesu Górnogermańsko-Retyckiego. Rzymianie pierwszy raz wkroczyli na tereny Retów w czasie wojen galijskich. Około 58 p.n.e. Juliusz Cezar pobił plemiona helweckie, a także założył dwa warowne obozy wojskowe na wschodnich rubieżach podbitych przez siebie ziem: Colonia Julia Equestris (dzisiejsze Nyon nad Jeziorem Genewskim) i Augusta Raurica (w pobliżu miejscowości Augst i Kaiseraugst na obrzeżach dzisiejszej Bazylei).
W roku 16 p.n.e. Publius Silius Nerva najechał ziemie Retów i pokonał ich wojska w bitwie, w rok później Tyberiusz i Druzus Starszy powtórzyli inwazję i do 13 p.n.e. podbili całą Recję wraz z sąsiadującą z nią ziemią Noricum. Na podbitych ziemiach rozwinęli osadnictwo wojskowe i utworzyli wiele nowych centrów osadniczych, m.in. w Vindonissie (dzisiejsze Windisch). Wśród pierwszych osadników byli m.in. weterani Legio I Germanica i Legio XX Valeria Victrix.