Inaczej niż podbici Germanie i Celtowie w innych prowincjach, wydaje się, że Retowie nie wzniecali buntów przeciwko nowej władzy, choć postępująca romanizacja spowodowała m.in. powrót części mieszkańców do wierzeń i zwyczajów niemal zarzuconych jeszcze przed przybyciem Rzymian. Znaleziska archeologiczne wskazują, że wiele miejsc dawnego kultu pozostało w użyciu do późnego antyku.
Początkowo Recja zarządzana była przez legata prowincji Gallia Belgica, jednak już w 16 roku naszej ery w czasie buntu legionów germańskich i opuszczeniu prowincji przez Germanika, legat wyznaczył osobnego zarządcę do spraw Recji, prawdopodobnie w randze prefekta (praefectus civitatum) lub prokuratora (ten tytuł piastowali urzędnicy od czasów cesarza Trajana). Początkowo prokurator, którego siedzibą było miasto Augusta Vindelicorum (dzisiejszy Augsburg) rozporządzał czterema oddziałami (łac. ala, lm. alae) jazdy i 11 kohortami piechoty, w połowie II wieku na siły w jego dyspozycji składały się trzy alae i 13 kohort. W ciągu następnych dwóch stuleci prowincja została niemal w całości zromanizowana.