Prowincja graniczna Cesarstwa Rzymskiego thumb|Zrekonstruowana prowincjonalna świątynia Herkulesa w Cambodunum (dzisiejsze Kempten) Wojny markomańskie odcisnęły piętno na Recji. Już w latach 162−165 Chattowie i Chaukowie próbowali najechać Recję i sąsiednią prowincję Germania Superior, jednak ich wojska zostały odparte. Choć większość walk toczyła się w Panonii i Dacji, także Recja została spustoszona przez najazdy barbarzyńskie i szalejącą zarazę. By zabezpieczyć stale zagrożoną granicę, cesarz Marek Aureliusz w 170 stworzył w Salonae (dzisiejszy Solin w Chorwacji) nowy legion, Legio III Italica, który na przełomie 179/180 roku przebazowano do Recji. Nowa jednostka w krótkim czasie wzmocniła tzw. Limes Górnogermańsko-Retycki, zwłaszcza w rejonie Agri Decumates, pomiędzy źródłami Dunaju i Renu. Jednocześnie legat legionu przejął władzę nad prowincją od dotychczasowych władz, co usprawniło prace fortyfikacyjne. Graniczne fortyfikacje początkowo składały się z torfowego wału i fortów ziemno-drewnianych, w latach 150-200 wzmocnionych o konstrukcje kamienne. Legion posiadał główny obóz w Castra Regina oraz stałe obozy, stanice i forty w kilkudziesięciu miejscach wzdłuż granicy i w strategicznych punktach na terenie prowincji, m.in.