Oprócz tego, na wypadek sukcesu ogólne natarcie powinna była wspierać część 55 Armii Frontu Leningradzkiego.
Zgodnie z planem operacji 8 Armia wykonywała główne uderzenie z okręgu Krucza na odcinku frontu szerokości 13,5 kilometrów wzdłuż kirowskiej magistrali kolejowej, najpierw na Słowiankę, pos. Michajłowski, a potem na Mga. Pomocnicze uderzenie dla zabezpieczenia lewej flanki uderzeniowego ugrupowania nacierało z okręgu Pogost'ja w kierunku Karbusjel — Turyszkino wzdłuż odgałęzienia kolejowego Mga – Kiriszy.
Dla pomyślnego wyłomu w obronie przeciwnika uderzeniowe ugrupowanie 8 Armii było podzielone na dwie części, każda z nich składała się z dwóch ugrupowań: «Północną» grupę uderzeniową stanowiły 18 Dywizja Strzelecka (ZSRR) 378 Dywizja Strzelecka (ZSRR) (w pierwszym rzucie) 379 Dywizja Strzelecka (ZSRR) 239 Dywizja Strzelecka (ZSRR) (w drugim rzucie). «Południową» grupę uderzeniową stanowiły 256 Dywizja Strzelecka (ZSRR) 364 Dywizja Strzelecka (ZSRR) (w pierwszym rzucie), 165 Dywizja Strzelecka (ZSRR) 374 Dywizja Strzelecka (ZSRR) (w drugim rzucie)
Każda strzelecka dywizja pierwszego rzutu była wzmocniona pułkiem czołgów, a 16 Brygada pancerna i 122 Brygada pancerna wzmocniły drugi rzut.