Idealnym kandydatem na to miejsce był Tankred, siostrzeniec Boemunda i książę Galilei, który z chęcią przyjął propozycję sprawowania regencji i niezwłocznie zaczął szykować miasto do obrony.
W tym samym czasie, Dżikirmisz przygotowywał się, żeby wykorzystać zwycięstwo spod Harranu i zdobyć Edessę szybkim szturmem. Popełnił jednak błąd, bowiem nie wyruszył na miasto od razu, wpierw kierując się na wschodnie ziemie hrabstwa - do Szabachtanu, gdzie zajął się zdobywaniem okolicznych zamków łacińskich. Zwłoka ta, choć niewielka, obróciła się na korzyść chrześcijan. Tankred miał dość czasu, by naprawić umocnienia w Edessie i przygotować się do obrony, skutkiem czego, gdy armia turecka stanęła pod murami miasta, zastała fortyfikacje znajdujące się w świetnym stanie, a garnizon gotowy do walki.
Oblężenie Edessy W drugiej połowie maja (lub pod koniec miesiąca - dokładna data jest nieznana) wojsko Dżikirmisza przybyło z Szabachtanu prosto pod Edessę. Turcy byli ufni w swe siły i niezwłocznie przystąpili do generalnego szturmu na miasto. Mimo wsparcia garnizonu przez żołnierzy antiocheńskich, Tankred miał spore kłopoty z obroną. Łacinnikom udało się odeprzeć szturm głównie dzięki potężnym fortyfikacjom miasta i męstwu żołnierzy, z których najbardziej zasłużyli się miejscowi Ormianie.