Monety kolekcjonerskie (bite stemplem lustrzanym) wymagały od ośmiu do dziewięciu uderzeń. Dopiero po wyemitowaniu 11 250 sztuk monet obiegowych postanowiono dokonać niezbędnych zmian w projekcie. Rytownicy mennicy zmniejszyli relief pod naciskiem Barbera. Zmieniono także zapis daty na zapis cyframi arabskimi. W takiej formie drugą odmianę monety bito w latach 1907–1908 (5 294 968 sztuk).
Ciągłym problemem w wizerunku monety pozostawał brak dewizy „In God We Trust”. Było to przedmiotem krytyki religijnych przedstawicieli Kongresu. Prezydent dalej podtrzymywał swój sprzeciw wobec umieszczeniu odwołania się do Boga na monecie mogącej być w użyciu w miejscach, w których ludzie nie zachowywali się moralnie. Wbrew opinii Roosevelta Kongres wymógł umieszczenie dewizy na monecie. Znalazła się ona na rewersie, nad łukiem wschodzącego słońca. Odmiana ta była bita i emitowana od 1908 roku. Od 1912 roku liczba gwiazd na awersie zmieniła się i wzrosła do 48.