W 1876 roku Otto, współpracujący już z Gottliebem Daimlerem i Wilhelmem Maybachem, skonstruował działający czterosuwowy silnik ze sprężaniem mieszanki, w którym cykl pracy obejmował ssanie, sprężanie, pracę i wydech. Konstrukcja ta odegrała kluczową rolę w rozwoju silników o zapłonie iskrowym. W latach 80. XIX wieku Daimler i Maybach rozwijali lekkie, szybkoobrotowe silniki czterosuwowe przystosowane do pojazdów, a Carl Benz, posiadacz patentu na dwusuwowy silnik benzynowy z 1879 roku, rozpoczął w 1886 roku pierwszą komercyjną produkcję pojazdów z silnikiem spalinowym.
Pod koniec XIX wieku Rudolf Diesel opracował silnik o zapłonie samoczynnym. Patent uzyskał w 1893 roku, a w latach 1893–1897 rozwijał konstrukcję w zakładach Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg, doprowadzając do uruchomienia pierwszego sprawnego egzemplarza. Silniki wysokoprężne znalazły później szerokie zastosowanie w transporcie drogowym, żegludze, kolejnictwie i przemyśle.
W XX wieku silnik spalinowy zdominował transport. W 1939 roku oblatano Heinkel He 178 – pierwszy samolot z napędem odrzutowym. W 1957 roku w zakładach NSU uruchomiono pierwszy silnik z tłokiem obrotowym konstrukcji Felixa Wankla. Drugą połowę stulecia wyznaczał rozwój wtrysku paliwa, doładowania i elektronicznego sterowania, a od lat 90.