W styczniu 1926 został przydzielony do dywizjonu szkolnego artylerii Okręgu Korpusu Nr VII w Śremie na stanowisko dowódcy. W lipcu 1927 został przeniesiony do 1 pułku artylerii polowej Legionów w Wilnie na stanowisko dowódcy III dywizjonu. 23 stycznia 1928 prezydent RP Ignacy Mościcki nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów artylerii i 6. lokatą. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. 21 stycznia 1930 otrzymał przeniesienie do 3 pułku artylerii polowej Legionów w Zamościu na stanowisko dowódcy pułku. Uczestniczył w kursie dla dowódców pułków w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W grudniu 1931 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, z dniem 30 kwietnia 1932 przeniesiony w stan spoczynku.
26 czerwca 1933 został zatrudniony początkowo w Centrali Banku Cukrownictwa Spółka Akcyjna, a następnie pracował – do wybuchu II wojny światowej, w jego oddziałach w Katowicach, Bielsku i Cieszynie. Od 1 grudnia 1933 mieszkał w Bielsku przy ul. Blichowej 68 m. 4. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bielsko. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII.