W skład systemu sterowania kierunkiem siły ciągu wchodziły dwie hydrauliczne jednostki napędowe HPU (z ) oraz dwa siłowniki. Normalnie jeden siłownik przyporządkowany był jednej jednostce napędowej, ale w przypadku awarii pojedyncza jednostka mogła obsługiwać obydwa siłowniki (z nieco mniejszą szybkością). Każda jednostka HPU miała pomocniczą jednostkę napędową APU (silnik napędzany hydrazyną), zbiornik paliwa, zawór dopływu paliwa, zbiornik cieczy hydraulicznej i pompę hydrauliczną.
Siłowniki były wyposażone w układ autokorekcji, porównujący żądane wychylenie z aktualnym i wprowadzający ewentualne poprawki. Działały one jak tłoki przykładając odpowiednią siłę do ścianki umieszczonej na wahliwym złączu dyszy. Rozmieszczenie siłowników było takie, że dyszę można wychylić w dowolnym kierunku.
System sterowania kierunkiem siły ciągu działał w sposób następujący. Paliwo (hydrazyna) było rozkładane w obecności katalizatora na produkty gazowe, które napędzały turbinę. Jej wał połączony był zarówno z pompą paliwową, jak i hydrauliczną przez przekładnię. Szybkość dopływu paliwa była kontrolowana przez urządzenie elektroniczne tak, aby prędkość obrotowa turbiny utrzymana była na stałym poziomie 72 000 obr./min. Przekładnia redukowała tę prędkość do 3600 obr./min.