Ostatnią indywidualną prezentacją dzieł Hanny Nałkowskiej była wystawa w warszawskiej Kordegardzie (1963). Sylwetka artystki z całą pewnością warta jest uwagi ze względu na jej uwikłania środowiskowe, indywidualność przejawiającą się w życiowych wyborach oraz stosunkowo wysoki poziom formalny dzieł. Dorobek Hanny Nałkowskiej został opisany i skatalogowany. Zebrano naukowo i umówiono zachowane dokumenty, a także usystematyzowano fakty z jej życia prywatnego jak i zawodowego.

Życie prywatne Urodziła się w rodzinie Wacława i Anny z Šafránków (1862–1942). Jej starszą siostrą była pisarka Zofia Nałkowska. Hanna Nałkowska była dwukrotnie zamężna. Pierwszym mężem był Maksymilian Bick, wysoki urzędnik w Polskim Monopolu Tytoniowym, za którego wyszła w 1924 roku w wieku 36 lat. Dzięki jego dużym zarobkom, mogła poświęcić się spokojnie pracy twórczej. Bick na polecenie swojej firmy we wrześniu 1939 r. opuścił Polskę i przedostał się do Francji, gdzie w 1941 r.