Parę miesięcy przed śmiercią ogłosił, iż jego wydawnictwa są pismami antysemickimi.

Aktywny politycznie. W 1880 zorganizował stowarzyszenie „Łączność i Zgoda” z ramienia którego był w latach 1880–1883 radnym miasta Lwowa. Po pozbawieniu go probostwa w Kulikowie od 1890 działał na terenie zachodniej Galicji i Śląska Cieszyńskiego, gdzie m.in. założył Towarzystwo Macierzy Katolickiej w Cieszynie (1891). W latach 1890–1895 wydawał „Dzwon” i „Gospodarz” oraz kalendarze które wspierały rozwój oświaty w duchu katolickim.

W 1893 związał się ze Związkiem Stronnictwa Chłopskiego kierowanym przez braci Stanisława i Jana Potoczków. Współpracował także z Marią i Bolesławem Wysłouchami, a także z Janem Stapińskim. W latach 1894–1895 jego pisma sympatyzowały z tworzącym się ruchem ludowym, a jego zwolennicy wzięli udział w zjeździe założycielskim Stronnictwa Ludowego w Rzeszowie (28 lipca 1895), na którym zaocznie wybrano go zastępcą członka Wydziału tej partii. Wkrótce jednak rozszedł się z ruchem ludowym – powodem były różnice ideologiczne. W 1896 założył Stronnictwo Chrześcijańsko-Ludowe, które weszło w sojusz z socjaldemokracją i odniosło sukces w wyborach 1897 (6 mandatów) do austriackiej Rady PaństwaJarosław Tomasiewicz: Rewolucja w imię Ewangelii?, „Robotnik Śląski” nr 7/1999..