Ernestyna Stefania Zahorska z domu Leser, pseud. Pandora (ur. 25 kwietnia 1890 w Krakowie, zm. 6 kwietnia 1961 w Londynie) – polska pisarka, publicystka, historyk i krytyk sztuki.
Życiorys Urodziła się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Ojciec Leon (Lejbel) był przedsiębiorcą budowlanym, matka Amalia (Malka) z domu Deutscher prowadziła dom. Miała trzy siostry: Annę (ur. 1873), Helenę (ur. 1876) i Rozalię (ur. 1878). Brat Maks zmarł jako kilkumiesięczne dziecko. Rodzina mieszkała na krakowskim Kazimierzu najpierw przy ul. Pustej 4, a następnie przy Mostowej 6.
Uczęszczała do Gimnazjum Ludowego w Krakowie a maturę zdała w 1907 w Budapeszcie. Po powrocie do Krakowa przez dwa lata studiowała medycynę na Wydziale Lekarskim UJ, przeniosła się na Wydział Filozoficzny. Była absolwentką historii sztuki i filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kontynuowała studia w Budapeszcie, Berlinie i Paryżu. Po obronie dysertacji doktorskiej w 1919 (Przyczynek do dziejów pierwszych śladów stylu Odrodzenia w Polsce) na UJ przeniosła się do Warszawyhttps://sztetl.org.pl/pl/biogramy/197127-zahorska-stefania, gdzie pracowała jako docent w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Była jedną z pierwszych osób profesjonalnie uprawiających w Polsce krytykę artystycznąTomasz Gryglewicz, Parę uwag na temat krytyki artystycznej dawniej i dzisiaj.