Poświęcone pamięci prof. Mieczysława Porębskiego, ostatniego krytyka w dawnym (dobrym) stylu, w: Krytyka sztuki – filozofia, praktyka, dydaktyka, red. Łukasz Guzek, Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku, Międzywydziałowy Instytut Nauk o Sztuce, Gdańsk 2013, s. 9–13, https://pbc.gda.pl/Content/42837/Krytyka%20Sztuki.pdf s. 10-11. Autor podaje błędnie imię Helena.. W latach 1924–1925 pełniła funkcję kierowniczki działu sztuki „Przeglądu Warszawskiego”. Była stałą współpracowniczką tygodnika „Wiadomości Literackie”. W roku 1936 publikowała w dwutygodniku „Oblicze Dnia”. W roku 1934 przebywała w Niemczech oraz w ZSRR, stosunki panujące w tych państwach opisała w cyklu reportaży jako Listy z Niemiec i Listy z Nowego Wschodu na łamach „Wiadomości Literackich”. W latach 30. XX wieku była ponadto tłumaczem przysięgłym języka węgierskiego przy Sądzie Okręgowym w Warszawie. W 1937 zadebiutowała powieścią Korzenie, w której zawarła wątki autobiograficzne.
Po wybuchu II wojny światowej przedostała się do Francji, a w 1940 do Londynu, gdzie mieszkała aż do śmierci. Uczestniczyła w organizacji Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w Londynie. Tworzyła książi o sztuce, powieści i sztuki teatralne.