Równocześnie znaczna część staroobrzędowych duchownych i nastawników zostało uwięzionych lub przymusowo osadzonych w monasterach pod zarzutem krytyki prawosławia i dążenia do pozyskiwania nowych wiernychW Imperium Rosyjskim do 1905 porzucenie prawosławia było prawnie zabronione..
Zgodnie z carskim ukazem dzieci staroobrzędowców musiały być chrzczone w parafiach Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i formalnie funkcjonowały jako wyznawcy religii państwowej. W praktyce jednak administracja nie była w stanie zapewnić, by pozostając pod opieką rodziców-starowierców nie zostały one ochrzczone ponownie według ich obrządku i wychowane na staroobrzędowców. Innym środkiem, za pomocą którego władze carskie dążyły do włączenia starowierców do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego było sprowadzanie na ziemie estońskie jednowierców, przekazywania im majątku likwidowanych gmin staroobrzędowych i budynków molenn.