W jadalni i dwóch izbach zainstalowano żeliwne piecyki.
Koszt budowy obiektu został częściowo sfinansowaniu dzięki emisji „cegiełek”, po części jednak dzięki wsparciu arcyksięcia Fryderyka Habsburga, „najwyższego protektora” MKE. Na jego cześć schronisku nadano węgierską nazwę Frigyes-ménhaz („Schronisko Fryderyka”). Obiekt pierwszych gości przyjął prawdopodobnie 4 lipca 1897 r. (z wtedy pochodzą pierwsze wpisy w księdze pamiątkowej). Oficjalne otwarcie nastąpiło 27 sierpnia 1897 r. w obecności 61 gości. Wśród nich byli m.in. delegacja miasta Kieżmark z jego burmistrzem Karlem Schwarzem na czele, delegacja MKE z przewodniczącym Aurélem Münnichem, Miklós Szontagh (założyciel Nowego Smokowca oraz organizator służby przewodnickiej i ratunkowej w Tatrach spiskich), August Kaltstein (pomysłodawca udostępnienia Jaskini Bielskiej i jeden z założycieli Tatrzańskiej Kotliny) czy Martin Róth (przyrodnik, muzeolog i kartograf).
Pierwszym najemcą schroniska był Eduard Forberger, który gospodarował nad Zielonym Stawem wraz z żoną. Za ich czasów przy obiekcie chowano trzy krowy, dzięki czemu odwiedzający budynek turyści mogli zakupić świeże mleko, masło i twaróg.