„modus”) zboża.
W 1398 Mikołaj kanclerz kapituły poznańskiej zapowiedział przed sądem ziemskim swoją dziedzinę Świerczewo zaznaczając, że kto zostanie przyłapany na robieniu tam szkód, straci wszystko, co będzie miał przy sobie, a połowa tych rzeczy przypadnie Mikołajowi, a połowa grodowi poznańskiemu.
W 1432 w wykazie długów wobec prokuratora kapituły katedry poznańskiej wymieniono m.in. dwie grzywny z sołectwa świerczewskiego. W 1432 kapituła poznańska postanowiła, by regens (zarządca) ze Świerczewa płacił rocznie jedną grzywnę kanonikowi Florianowi.
Archiwalne źródła historyczne wspomniały mieszkańców wsi pochodzących z niższych stanów. W 1461 zawarta została ugoda pomiędzy Janem Twardowskim kanonikiem poznańskim pełniącym funkcję regensa w Świerczynie, a rajcami Poznania właścicielami Lubonia w sprawie zabójstwa pracownika Macieja Trybały ze Świerczewa, zabitego przez Stanisława młynarza z Lubonia. Pracownik Maciej Stalny ze Świerczewa, Andrzej Gwiazda z Suchego Lasu, Piotr Stalny i Mikołaj z Suchego Lasu zobowiązali się nie występować nigdy z roszczeniami z tytułu tego zabójstwa. W 1465 kapituła poznańska zwolniła dwie ubogie wdowy ze Świerczewa z płacenia rocznego czynszu w tym roku.