Do tego celu PMP-PW wykorzystywało transport szynowy na własnej, systematycznie rozbudowywanej sieci kolejowej.
W 1951 r. rozpoczęto budowę dwutorowej linii kolejowej, łączącej główne pola wydobycia piasku podsadzkowego w Borze i Szczakowej z szybami kopalń węgla kamiennego północnej części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.
Nowo powstałe odcinki Magistrali przekazywano do eksploatacji w latach 1951–1956, w tym odcinek o długości 14,9 km jeszcze w roku 1951.
Projekt Magistrali zakładał jej przebieg z dala od zabudowań miejskich czy osiedli mieszkaniowych. Zaprojektowanie na trasie przebiegu Magistrali licznych wiaduktów ograniczyło do minimum liczbę skrzyżowań w jednym poziomie z drogami. W okolicach posterunków Mysłowice, Borki i Bańgów Magistralę Północną przeprowadzono w specjalnie wykonanych wykopach, natomiast przez posterunki Siemianowice, Zygmunt August i Lompa linia przebiegała na nasypie kolejowym.
Podczas elektryfikacji Magistrali wykorzystywano bramowe słupy trakcyjne pozyskane ze zdemontowanych poniemieckich sieci w rejonie Lubania Śląskiego i Jeleniej Góry.