Pomimo niepokojów, w wyborach w 1977 roku an-Numajri został wybrany na drugą kadencjęBurr, J. Millard and Robert O. Collins, Darfur: The Long Road to Disaster, Markus Wiener Publishers: Princeton, 2006, , s. 111.
W połowie lat 70. wprowadził szereg inicjatyw mających na celu rozwój rolnictwa i przemysłu w Sudanie, zaprosił zagraniczne firmy do poszukiwań w kraju ropy naftowej.
Nieudany pucz w 1976 roku otworzył drogę do pojednania między juntą a Frontem Narodowym. Na początku 1977 roku, urzędnicy rządowi spotkali się z opozycją w Londynie. W następstwie konferencji doszło do spotkania an-Numajriego i al-Mahdiego. Obaj przywódcy podpisali umowę zakładającą rozwiązanie Frontu Narodowego w zamian za przywrócenie swobód obywatelskich, reformę samorządową, uwolnienie więźniów politycznych i potwierdzenie niezaangażowania w polityce zagranicznej. W następstwie pojednania, rząd uwolnił około 1000 więźniów i udzielił amnestii al-Mahdiemu. Wielu byłych zwolenników Frontu Narodowego przystąpiło do rządzącej monopartii. Do kraju powrócił też lider islamistów, Hasan at-Turabi, który został uwięziony po rewolucji majowej i zesłany na wygnanie. W lutym 1978 roku odbyły się wybory parlamentarne, które okazały się sukcesem niezależnych powiązanych z konserwatywnym islamem.