thumb|Mord na praskich franciszkanach, rycina z XVIII w. Napastnicy, którzy chcieli wedrzeć się na teren klasztoru, zastali zamkniętą bramę, która wytrzymała godzinę zanim zdołano ją wyłamać. W klasztorze schwytano czterech zakonników. Pierwszym był kucharz, brat Krzysztof, pochodzący z Holandii. Jako drugi został pojmany brat o profesji czasowej Klemens ze Szwabii, który przygotowywał stoły w refektarzu. Na drugim piętrze zabito diakona Hieronima z Mediolanu, który z otwartymi ramionami modlił się przed ołtarzem Matki Bożej. W końcu napastnicy znaleźli leżącego w łóżku w infirmerii Francuza o. Szymona. Na poddaszu kościoła ukrywał się wikary konwentu o. Bedřich Bachstein (pol. Fryderyk), zastępujący nieobecnego gwardiana Belga, Idziego Smouda. Bedřich został zabity wraz z kucharzem, br. Emanuelem i dwoma nowicjuszami Janem i Antonim. Ci czterej męczennicy pochodzili z Czech. Ich ciała zrzucono przez otwór w suficie na środek kościoła. Ostatnim miejscem, gdzie szukali schronienia prascy franciszkanie, była wieża kościelna. Ukrywali się w niej trzej bracia: subdiakon z Włoch Kasper Daverio, kleryk Jakub z Augsburga i Jan Dydak niewiadomego pochodzenia. Wszystkich trzech zabito, a ich ciała zrzucono po stromym dachu na dziedziniec klasztorny, gdzie jeszcze przebito je włóczniami.