17 listopada 1919 odkomenderowano go na kurs podoficerski w Centralnej Szkole Karabinów Maszynowych w Ostrowi Mazowieckiej, skąd powrócił do pułku 15 lutego następnego roku. W maju 1920 walczył w bitwie nad Berezyną i w tym czasie zachorował na tyfus plamisty. Do 10 czerwca 1920 leczył sie w szpitalu w Wołkowysku. 17 listopada 1921 mianowano go na stopień sierżanta. Za postawę wykazaną w czasie walki podczas wojny polsko-bolszewickiej, w 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania czytamy m.in.:

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, został zweryfikowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i pozostał w 81 pułku. 27 lutego 1922 został przeniesiony do rezerwy. Do 1 listopada 1923 był zatrudniony jako rachmistrz w Komitecie Kresów Wschodnich, a następnie przeniósł się do majątku Wielkie Soleczniki. Na początku 1925 został przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów. Odbył ćwiczenia w Centralnej Szkole Strzelań oraz w 8 pułku piechoty Legionów. Następnie znalazł posadę w Nadleśnictwie Józefów w Ordynacji Zamojskich, gdzie był zatrudniony do 23 czerwca 1928. Następnie został pomocnikiem sekretarza w Nadleśnictwie Kraśnik.