Adama Hanuszkiewicza, Makbecie (1969) Williama Shakespeare’a w reż. Andrzeja Wajdy, Czarownicach z Salem (1979) Arthura Millera w reż. Zygmunta Hübnera i w Kordianie (1994) Juliusza Słowackiego w reż. Jana Englerta.
Jako reżyser teatralny zadebiutował w 1957 spektaklem Uśmiech Giocondy Aldousa Huxleya w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Następnie wyreżyserował m.in. musical Madame Sans-Gêne (1958) Victoriena Sardou i Émile’a Moreau dla Teatru Syrena w Warszawie, Lekkomyślną siostrę (1971) dla Teatru Współczesnego w Warszawie, Pogardę (1975) dla Teatru Telewizji i Portret Doriana Graya (1976) dla Teatru Małego w Warszawie. W latach 1995–1999 był dyrektorem artystycznym Teatru Polskiego w Warszawie, w którym wyreżyserował Zemstę (1998) Aleksandra Fredry.
W latach 1947–1956 był lektorem Polskiej Kroniki Filmowej. W 1986 zasiadał w Narodowej Radzie Kultury, a w latach 1989–1996 był prezesem Związku Artystów Scen Polskich. Od 1953 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. W 1979 został profesorem nadzwyczajnym, a od 1987 – profesorem zwyczajnym.