W wyniku tego malowane skrzynie były wypierane przez meble miejskie, malowane najczęściej na jeden kolor, w tym i przez szrank czyli komodę.
Nazewnictwo Nazwa, która odnosi się do cieszyńskiej skrzyni była zróżnicowana i zależała zależności od lokalnej gwary cieszyńskiej i brzmiała następująco:
trógła — w okolicy Jabłonkowa, tróhła — koło Cieszyna, trówła — w Zagłębiu Karwińsko-Orłowskim.
W języku czeskim oraz w języku słowackim do dzisiaj występuje też słowo „truhla”, które oznacza trumnę. To słowo o tym znaczeniu nie jest jednak powszechnie używane, a częstszym słowem o tym znaczeniu jest „rakev” w języku czeskim i „rakva” w języku słowackim.
W języku polskim zachowało się słowo o tej samej etymologii, czyli truchło.
Budowa Trówły malowane, kształtem nie różniły się zbytnio od poprzedniczek (skrzyń wałaskich), ale wyróżniały się doborem drewna, staranniejszym wykonaniem, płaskim wiekiem, a w szczególności sposobem łączenia ścian bocznych i dekorowaniem. Do wykonania tróweł używano najczęściej świerkowych lub sosnowych desek z obu stron gładko heblowanych, o grubości zwykle 3 cm. Inne gatunki były wykorzystywane przez bardziej majętnych gospodarzy, a dodatkowo, różniło się to często od regionu wykonania trówły − np. w okolicy Jabłonkowa wykonywano je z jesionu.