[C29=A56] Kristen, juden und die heiden
jehent, daz diz ir erbe sî.
got müez ez ze rehte scheiden
durch die sîne namen drî.
al diu welt, diu strîtet her:
wir sîn an der rehten ger.
reht ist, daz er uns gewer.11. Chrześcijanie, żydzi i poganie
sobie tę przyznają ziemię.
Prosimy trójjedyny Panie,
Ty sam osądź nasze plemię.
Cały świat wojuje krwawo,
lecz za nami stoi prawo.
W Tobie nasze wspomożenie.11. Chrześcijanie, żydzi i poganie
wszyscy twierdzą, że to jest ich dziedzictwo.
Bóg musi o tym zadecydować sprawiedliwie,
w swych trzech imionach.
Cały świat tu wojuje;
my bronimy słusznego roszczenia,
więc to sprawiedliwe, by nam je On przyznał.12.Ta zwrotka występuje w tylko dwóch manuskryptach, w tym fragmencie münsterskim. Uważa się, że nie była ona napisana przez Walthera. Jest ona również podana jako przypis w książce Wilhelma Wilmannsa „Walther von der Vogelweide” (1886) na stronie 94. Mê dann hundert tûsent wunder
hie in disem lande sint,
dâ von ich niht mê besunder
kan gesagen als ein kint,
wan ein teil von unser ê.
swem des niht genuoge, der gê
zúo den juden, die sagent im mê.12. Ponad sto tysięcy cudów
jest tu, w tej ziemi,
których nie mógłbym
opisać lepiej od dziecka,
tylko część naszej wiary.
Komu to nie wystarcza, niechaj idzie