Władysław Dunin-Borkowski (ur. 27 czerwca 1884 w Warszawie, zm. 27 marca 1922 w Zakopanem) – polski artysta malarz, działacz niepodległościowy, rotmistrz Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari. mały|Portret Eugenii Dunin-Borkowskiej, żony Władysława
Życiorys Syn Bronisława i Antoniny z Adamieckich. Pochodził z wywodzącej się z kieleckiego rodziny ziemiańskiej. Uczęszczał do w szkoły realnej w Sosnowcu. W czasie strajku szkolnego w 1905 był członkiem komitetu strajkowego, za co został relegowany ze szkoły. Przeniósł się do Warszawy, gdzie ukończył gimnazjum. Następnie w latach 1905–1910 studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Józefa Mehoffera. W tej samej pracowni, uczył się Stanisław Ignacy Witkiewicz, z którym łączyły go przyjacielskie relacje. Żona Władysława, Eugenia Dunin-Borkowska była często portretowana przez Witkacego. Od 1911 należał do Związku Walki Czynnej w Krakowie. Po ukończeniu studiów wyjechał do Paryża, aby doskonalić umiejętności malarskie. Przebywając tam zaangażował się w działalność Związku Strzeleckiego. Do historii przeszedł pojedynek na szable Władysława Dunin-Borkowskiego z Leonem Chwistkiem, którego narzeczoną Olgę Steinhaus artysta publicznie obraził.